VGST - Nieuws

Verslag Jaarthema-avond

2012-01-23T00:00:00+01:00

Afgelopen dinsdag 17 januari vond alweer de derde jaarthema-avond plaats aan de 2e Emmastraat. Prof. dr. J. Hoogland kwam voor ons spreken over geluk en genot vanuit een filosofisch christelijk perspectief.

Na een introductie waarin zijn curriculum vitae voor ons werd uitgespreid, begon de professor ook eerst met een praatje over zijn leerstoel reformatorische wijsbegeerte hier in Twente. Het is ondertussen niet meer zo bekend, maar de VGST schijnt er medeverantwoordelijk voor zijn geweest dat die leerstoel hier is gekomen met J. Hoogland als bijzonder Hoogleraar. Hij is ons daar nog steeds dankbaar voor en komt dus graag eens in de zoveel tijd voor u spreken. Ook kunt u zijn colleges binnenkort gaan volgen die zullen gaan over de filosofie van de techniek.De eerste vraag die Hoogland stelde was “Wat is geluk?”. De definitie die hij koos voor geluk was “het vervult zien van verlangens”. Daarbij verwees hij naar Augustinus en gaf hij aan dat dit vervullen van verlangens vaak tijdelijk is en dat u eerder op zoek zou moeten gaan naar duurzaam geluk. Als snel ging Hoogland door naar de vraag of er christelijk geluk bestaat. In de bijbel komt in plaats van geluk dan wel het woord “zaligheid” voor. Opmerkelijk zijn dan ook de zaligsprekingen in de Bergrede. Hoe kunt u zalig zijn als u arm of ziek bent? Duidelijk is wel dat de bijbel er andere waarden op na houdt die zwaarder wegen dan persoonlijk geluk. In deze moderne tijd is men van mening dat alles maakbaar is. Ook het eigen geluk kunt u creëren en u zou zelfs kunnen zeggen dat bij ongeluk de mens daar zelf schuldig aan is. Maar het is dan ook zo dat u in deze tijd veel invloed kunt uitoefenen op uw eigen welzijn. Professor Hoogland noemde daarbij als voorbeelden de strenge winters en het sterftecijfer van zwangere vrouwen honderd jaar terug. Vroeger was men van mening dat deugdzaam leven tot geluk zou leiden en speelde levenskunst, bewust omgaan met de gebrokenheid van het bestaan, dan ook een grote rol. Toch komt daar verandering in. Met de dreigende crisis is men er steeds meer van bewust dat niet alles maakbaar is of kan blijven. Hoogland gaf hierbij aan dat het christendom juist nu heel actueel is en een voorbeeld kan zijn in het omgaan met gebrokenheid.

Na een korte pauze kwam nog een vragenronde waar Hoogland de verhouding tussen levenskunst en geluk besprak. Als u bewust kunt leren omgaan met de gebrokenheid van het bestaan, dan kunt u leren ontvankelijker te worden voor geluk. Besef ook dat zowel voorspoed als tegenslag van God komt, uiteindelijk kunt u geluk u niet toe-eigenen. Op de vraag of men nog wel ambities zou moeten hebben, stelde Hoogland dat u beter op zoek kunt gaan naar uw roeping, waarbij de gekregen talenten hints zijn van de God. Al met al was het een verhelderende, interessante lezing over een heel actueel onderwerp!

Verslag toerustende lezing

2012-01-18T00:00:00+01:00

2012 is begonnen en dat werd gevierd: na de traditionele nieuwjaarsborrel was het donderdag tijd voor een toerustende lezing, voor een inhoudelijke start van het jaar. Amice Pieter Cnossen gaf een lezing over identiteit en Godsbeeld.

Het woord dat centraal stond in de lezing en de verwerking daarvan, was zelfbeeld. Een ongezond zelfbeeld komt ontzettend veel voor, vertelde Cnossen, en het is hoog tijd dat daar wat aan gedaan wordt. Hij stelde de vraag: “wat voor cijfer zou u zichzelf geven?”, die door de aanwezige amicae amicique beantwoord werd met cijfers van vier tot negen. Cnossen reageerde hierop door te stellen dat iedereen van God een tien krijgt, niet door prestaties, maar vanuit Gods liefde. We worden vaak afgeleid door wat anderen wel of juist niet tegen ons zeggen en dat bepaalt grotendeels onze zelfwaardering. We zitten in dat patroon vast: het lukt ons niet zomaar om waardering te halen uit iets anders dan onze eigen prestaties. Toch is het goed om daaruit te stappen en het even anders te doen dan alle anderen. God doorbreekt namelijk ook patronen. Cnossen noemde een paar voorbeelden waaruit blijkt dat God zich niets aantrekt van klasse of prestaties: iedereen is voor Hem gelijkwaardig. We mogen kinderen van Hem zijn en ons ook zo gewaardeerd voelen: een dikke tien door genade.

Na de pauze begon de verwerking van de lezing. Als eerste was er ruimte om problemen, moeiten of juist verlangens op te schrijven en symbolisch bij God neer te leggen – de briefjes werden in een pan gelegd en later die avond verbrand. Cnossen benadrukte daarna dat het goed is om waardering uit te spreken, omdat veel mensen nooit gehoord hebben dat ze gewaardeerd worden en geliefd zijn. Dit werd praktisch gemaakt in het uitspreken van waardering door mannen richting vrouwen. De vrouwen stonden als groep in het midden, met de mannen als beschermende ring eromheen. Tot slot werd in tweetallen de liefdesbrief van God aan elkaar voorgelezen: Bijbelteksten die uitdrukken hoe God naar ons kijkt.

Al met al zeker geen standaardlezing, die ook niet zomaar klakkeloos aanvaard werd. Is dit dé manier om tegen God aan te kijken, hoe staat genade in verhouding tot onze zondige aard? Genoeg stof tot nadenken dus!

TroPINKal in Twente

2012-01-17T00:00:00+01:00

Afgelopen vrijdagnacht werd het amicale feest van de VGST gehouden. Dit op een prachtige locatie, namelijk Dansschool Rico Latino in het centrum van Enschede.

Op de feestlocatie werd iedereen door een rode loper naar de garderobe geleid, waar men na het betalen van de entree een prachtige flamingo op zijn hand getekend kreeg. Natuurlijk was er een aanzienlijke groep VGST'ers, maar de opkomst onder de amicalen was ook niet van kleine mate. Helaas waren er niet zoveel mensen echt in TroPINKal thema gekomen, hoewel deze dan vaak wel trots hun verenigingsdas droegen.

Aan het begin van de avond waren er her en der kleine groepjes mensen met elkaar aan het praten en hier en daar werd er wat aangeklooid met de verschillende opblaasbare flamingo’s. Maar naarmate de avond vorderde kwamen er toch hier en daar een paar voetjes van de vloer. Steeds meer mensen konden de drang om te gaan dansen niet meer weerstaan en na enige tijd ging ongeveer de hele zaal los.

De dj, VGST’s eigen amice Sjikke, draaide een perfecte avond. Het ene genre volgende het andere moeiteloos op en ook was er een ruime keuze voor degenen die graag een nummertje wilden aanvragen. Ook moesten er natuurlijk wel wat plaatjes geschoten worden en deze taak had amice Viergever natuurlijk op zich genomen.

Na het feest werd er nog een gezellige naborrel gehouden op de kast Oost-Timor, welke goed werd bezocht door zowel VGST'ers als amicalen. Al met al was de gehele nacht een groot succes.

Congres 2011 - Wat hebben we het goed

2011-11-27T00:00:00+01:00

Afgelopen zaterdag werd in het Greijdanus College aan de deppenbroekstraat te Enschede het VGST-Congres gehouden. Deze activiteit, die bezocht werd door VGST'ers, ouders, leden van broeder- en zusterverenigingen en reünisten (118 in totaal) werd dit jaar gehouden onder de noemer 'Wat hebben we het goed - Gelukservaring in een welvaartssamenleving'.

Een congres waar Bart Gooijer (beroepspsycholoog en bestuurslid van de CVPPP) ons er vanuit zijn eigen ervaringen als psycholoog en als mens aan herinnerde dat wij mensen, zelfs individualisten, relationele wezens zijn. Hoezeer wij relaties nodig hebben, met andere mensen en bovenal met God, en hoe leven in gebondenheid leidt tot hoger welzijn. De tweede spreker was Boudewijn van Houdenhove (psychiater en emeritus hoogleraar aan de Universiteit van Leuven), die helemaal door zijn vrouw gebracht was vanuit Leuven. Hij vertelde over de negatieve gevolgen van welvaart: stress neemt toe, sociale/familiale steun neemt af en mensen leven ongezonder. Met de nadruk op toegenomen stress en de gevolgen daarvan, sloot hij toch optimistisch af met tips om zelf zo gezond mogelijk te leven.

Tussen de lezingen door was er ruimte om te ontspannen door te schilderen, te koken, te lachen of met cabaret bezig te zijn. Ook kon men zich verdiepen in de geluksfilosofie, geluk met God, geluk in de politiek of de kunst van het discussiëren. Voor ieder wat wils, om echt gelukkig van te worden. Ook maaltijd was een en al genot! Naast de heerlijke stamppot boerenkool, zuurkool en de hutspot, om nog maar te zwijgen van de worst, konden we genieten van speeches en gezelligheid. Zelfs meneer de Kroniekschrijver kwam aan het woord om de ouders bij te praten nadat een Utrechtse das was getwixt.

Om dit congres passend af te sluiten, was er uiteraard ruimte voor cabaret. Na een schattig filmpje van de sjaars en treindeloos veel goede grappen van de senaat, wist familie Boersma de hele zaal mee te krijgen, en als laatste dan ami. Boersma en Heres die menigeen tot tranen roerden. Al met al een prachtige dag, als u hier niet gelukkiger van bent geworden, weet ik het ook niet meer.

Verslag amicaal weekend VGSD-VGST

2011-11-14T00:00:00+01:00

Afgelopen vrijdagmiddag vertrok een leger van 33 VGST'ers richting Delft voor een amicaal weekend met de VGSD. Op Confide werd ons een pittige maaltijd voorgeschoteld, waarna een sociëteitsavond volgde tot diep in de nacht met een gezelligheid waar men ù tegen zegt. De zaterdag begon met een brakke brunch waar zelfs amice Boersma zijn gezicht liet zien. Vervolgens toog het volledige gezelschap van zestig personen richting de stad om de toren van de Nieuwe Kerk volledig te bezetten voor een bralconcert.

Een applaus van mensen op terrasjes kwam ons ten deel voor het geschal dat hoorbaar was tot in de verste uithoeken van Delft.

Hierna was het tijd om Delft te verkennen, cultureel te doen, poolen of gewoon een biertje te pakken. Het avondeten wat hierop volgde was voortreffelijk en na enkele potjes tafelvoetbal was het tijd om de sociëteit op te zoeken. Op deze Soosboot barstte het feest al snel los. Bier, sterke drank en sigaren waren niet aan te slepen. Buiten op het dek bleek amice Ophoff, druk in gesprek met de scouting op een andere boot, een ware bal te zijn. Al met al was het een briljante soos!

De zondag begon perfect, wetende dat de kerkdienst pas om 11 uur zou beginnen. Op de kasten werd soms tot croissantjes of een gebakken eitje met bacon toe voor de gasten gezorgd, en met een volle maag konden we naar de kerk waar bleek dat er behoorlijk veel stemmen lichtelijk waren gesneuveld.

Na de dienst werd er gezamenlijk koffie gedronken. Toen de andere kerkgangers er uit waren geschopt konden we lunchen, waarbij amice Bijvank namens de senaat een trots gedaste uil cadeau gaf aan de VGSD. De rest van de middag werden er spelletjes gespeeld en lange verfrissende wandelingen gemaakt.

De VGST'ers die nog niet waren vertrokken op zondag genoten nog van een brakke avond in Delft, dat inmiddels koud en mistig was geworden. Schor, brak en voldaan keerden ook de laatsten terug naar het schone Twentsche land, met een zeer geslaagd weekend achter de rug waarin de banden stevig werden aangehaald. Delft, bedankt!

Knokken op sociëteit!

2011-11-12T00:00:00+01:00

Elke donderdagavond op sociëteit staan er enkele tappers achter de bar. Afgelopen jaar waren deze van het sociëteitsbestuur Lorem Ipsum, wat onder leiding stond van amice Meints, u weet wel, die van de Albert Heijn, en amica Grimmerink. Vanaf afgelopen jaarvergadering was het de beurt aan een nieuw sociëteitsbestuur onder leiding van amice Kamphuis en amice Ophoff. Dit was gelijk vanaf het begin al een groot succes, maar wat is succes zonder naam? En wat is succes zonder kleren? Omdat bij het sociëteitsbestuur een naam en kleren ook altijd hand in hand gaan, kon de bekendmaking van de naam pas plaatsvinden als ook de kleding rond was. Het nieuwe sociëteitsbestuur was al weken bezig met de voorbereidingen, maar helaas waren er rond de tijd dat alles rond was 2 borrels. En wat is een sociëteitsbestuur, zonder sociëteit? Juist ja, zoiets als ze bij NSE hebben… De borrels in deze tijd waren natuurlijk wel erg geslaagd.

Toen na deze borrels de eerstvolgende sociëteitsavond weer aanbrak, waren de verwachtingen van een ieder hooggespannen. Speciaal voor deze avond had het oude hoofdsociëteitsbestuur van Lorem Ipsum nog één keer hun blouses uit de kast gehaald om te tappen. Om 12 uur, onder het brallen, zou dan de bar overgenomen worden. Maar er gebeurde helemaal niks. Sociëteitsbestuur Lorem Ipsum had zich, ook met de tappers, achter de bar verschanst om te wachten wat er zou gebeuren. Zelfs de complete senaat deed wat kleren uit, waardoor het jasje van het jacquet plaatsmaakte voor het overhemd van sociëteitsbestuur Lorem Ipsum. De toeschouwers hadden allemaal al een plekje gevonden aan de andere kant van de sociëteit. Maar nog steeds gebeurde er niks. Sommige mensen vroegen zich al af of amice Kamphuis zich verslapen zou hebben. Toen amice Kamphuis uiteindelijk, gelukkig nog binnen het Twents kwartiertje, toch op sociëteit kwam begon de barovername van het nieuwe sociëteitsbestuur. Er sneuvelden glazen, pepernoten en broeken. Toen alleen de amici Viergever en Haitsma, van sociëteitsbestuur Lorem Ipsum, zich achter de bar bevonden, ging de tap los. Deze beren werden toen ook nog even weggewerkt, samen met een deel van de naad van amice Haitsma. Gelukkig was het de naad van zijn broek.

Amici Meints en Kamphuis klommen de bar op en eerstgenoemde speechte over de mooie momenten van afgelopen jaar en bood als laatste het nieuwe sociëteitsbestuur een heuse VGST-barkruk aan. Amice Kamphuis reageerde hierop door zijn Lorem Ipsum-overhemd te vervangen door een prachtig gestreept overhemd, een band om de arm en een hoed op zijn kop. Hierop was te lezen ‘sociëteitsbestuur Bibo ergo sum’. De nieuwe naam was een feit! Hierna werd er aan de bel getrokken, niet voor de laatste keer deze avond, en het fust stroomde leeg. Het was een zeer feestelijke avond voor sociëteitsbestuur Bibo ergo sum, tot er schoongemaakt moest worden. Sociëteitsbestuur Lorem Ipsum had heel veel zakjes chips en pepernoten uitgedeeld en die lagen overal. Na flink boenen kon ook het Hoofdsociëteitsbestuur hun huis weer opzoeken.

Absens Carens ontvoert Abactis

2011-10-05T00:00:00+02:00

Gistermiddag, 4 oktober, had de net geïnstalleerde Senaat Bijvank een urenlange vergadering samen met de IFES-stafwerker. Op een gegeven moment was het etenstijd en begonnen de 4 magen van deze mannen toch een beetje te knorren. Meneer de assessor, amice Haitsma, vertrok naar zijn eetplek en meneer de abactis, amice Lassche sr, vertrok naar de dichtbijzijnste supermarkt om wat meuk op te halen voor de rest van de senaat.

Nadat The A-Team afgelopen was en meneer de abactis nog steeds niet terug was van het winkelen begon meneer de fiscus, amice Post, zich toch wel zorgen te maken. Op hetzelfde moment ging de telefoon van meneer de praeses en werd hem verteld dat meneer de abactis meegenomen was door Absens Carens naar Zwolle. Er moesten minstens 10 VGST'ers komen borrelen om meneer de abactis terug te krijgen. Amici Post en Bijvank zaten met hun handen in het haar, hoe kregen ze zo snel 10 VGST'ers bij elkaar?

Eerst moest amice Haitsma in kennis worden gesteld, dus sprinten amici Post en Bijvank naar het Zonnige Zuiden, daar waar amice Haitsma het gras aan het maaien was, op een tempo waar de Batavierenrace niks bij is. Amice Haitsma was zeer ontdaan door het voorval. Om te beginnen werden zijn disgenoten gevraagd om mee te gaan naar Zwolle. Net als bomen die schijt hebben als ze te laat komen, vond amice Bijvank het tijd om even schijt te hebben aan de dispuutsavond. Na een forumpost, auto-regel-service-voor-mensen-met-een-weekend-ov en euro’s inleggen voor mensen die zich nog over moesten laten halen vertrok er rond 21.00 uur een trein en een auto naar Zwolle, zodat het totaal uitkwam op zo’n 35 VGST'ers. Vantevoren was er nog even langs de supermarkt gegaan, zodat Grolsch, chips en snoepjes niet ontbraken. Amice van den Berg had zelfs nog even snel een taart gemaakt, met de snelheid en kwaliteit waar Gordon Ramsey u tegen zou zeggen.

Meneer de abactis was juist in Zwolle aangekomen met de boodschappen die hij nog steeds bij zich had. Dit nadeel had dus ook zo zijn voordeel en zo gebeurde het dat amice Lassche een pot chicken tonight achterover sloeg. Hierdoor verwierf amice Lassche veel respect van de hbo’ers.

Toen na een tijdje de trein en auto arriveerden kon de borrel anfangen. Toen er bleek dat er geen Grolsch was en dat de VGST'ers zelf het slootwater moesten betalen werd de stemming wel enigszins bedrukt. Omdat Pro Deo en de boeren uit Dronten er ook waren in verband met ontvoerde senatoren respectievelijk bestuurslid, ging het niveau naar een niveau dat deze verenigingen gewend zijn. Na een speech van Absens Carens was het de beurt aan amice Bijvank om eens te laten zien wat bier was. Daarna kwamen nog de al eerder genoemde hbo-verenigingen, die volgens de HBOLOOG traditie elkaar weer eens onzinnige cadeautjes gaven.

Tijdens de speeches zongen de HBO’ers wat liedjes op de wijs van meeblèrnummers die ook regelmatig op piratenzenders te horen zijn. Na het verenigingslied der VGST en het grote braslied kon er verder geborreld worden. Tegen twaalven werd de laatste trein naar Twente opgezocht en werd er volop getweet. In Enschede aangekomen werd er nog kebab genuttigd bij Laila samen met NSE, zodat we daarna voldaan ons bedje op konden zoeken.

Het was weer een goede avond geweest waarin amicaliteit hoogtij heeft gevierd. De VGST had zijn abactis weer terug. Volgens hemzelf had hij liever gehad dat meneer de assessor of meneer de fiscus was ontvoerd. Deze hadden dan nog secundaire doelen kunnen halen. Maar ja, wat niet is kan nog komen.

Startavond

2011-09-14T00:00:00+02:00

Op donderdag 8 september jongstleden kwam de VGST in de Immanuëlkerk samen voor de startavond. Als officieel startsein voor het nieuwe bijbelstudieseizoen en verenigingsjaar was dominee David de Jong uit Den Ham gekomen om een toerustende lezing te houden. In zijn lezing getiteld ‘Losse eindjes’ sprak hij over zijn waarneming van een totale desinteresse in de zin van het bestaan. Hij noemde dat typerend voor de tijdgeest. Prediker had wel geprobeerd het verbindende op aarde te ontdekken en noemde dat het werk van God. Het is juist voor christenen een taak om onderzoek te doen naar de wereld met ons inzicht in de tijd.

Er volgde een verhandeling over de ontwikkeling van het denken over de ratio en het zijn, met als uitgangspunt cogito ergo sum. Denkers als Kant, Marx en Descartes beïnvloedden het denken over deze de mens en zijn zijn.

Hoe wij doen en waar wij nu waarde aan hechten ligt in een lange lijn van de geschiedenis. Dominee de Jong constateerde dat het idealisme is weggezakt en dat vrijheid een stuk leegte waar we niet goed raad mee weten. Dat heeft ook invloed op de kerk, bijbelstudie en ons verdere geloofsleven. Men kan nu proberen God af te dwingen door een spiritueel methodisme, maar dan vergeet men het wonder van Gods Geest.

Praktisch kan dit worden door gaten open te laten voor Hem. Juist niet alles dichttimmeren en zo God proberen te sturen, maar de ruimte laten in erediensten en in je geloofsleven.

Na de daarop volgende vragenronde, die voor veel mensen verhelderend werkte, trok de vereniging in grote getale naar sociëteit. Aldaar diende olim-senaat de Jong de vereniging met haar kunnen en maakte van de eerste échte sociëteitsavond een nog groter feest.

Het verenigingsseizoen is weer begonnen!

Hoofdstad geramd!

2011-09-01T00:00:00+02:00

Zoals elk jaar gaat de VGST op eigen uitnodiging naar een amicale zustervereniging om daar een onvergetelijke actie neer te zetten. Rammen noemen wij dit. Dit jaar gingen we naar onze hoofdstad Amsterdam. De Sociëteitsramcommissie (SoRamCo) had de maanden van tevoren informatie verzameld over onze zustervereniging, de GSVA, om een geslaagde actie te kunnen garanderen.

Op de laatse avond van augustus verzamelde de VGST zich bij de Kelderder. Na een korte briefing vertrokken 4 busjes en een prinselijke auto naar het verre westen. In de busjes werd de sfeer voor de rest van de avond gezet. Vlak voor Amsterdam werd op een parkeerplaats de actie uitgelegd om vervolgens in twee groepen verder te gaan.

Eén groep ging naar de Burght, dé kast van de GSVA. De andere groep had als plan om bestuursleden van de GSVA te ontvoeren. De Burght bleek echter geen echte burcht te zijn, maar eerder een inloopkast. Welke binnen letterlijk een handomdraai van binnenuit door Am. Kamhuis en Am. Ophoff geopend werd. Zij waren als “twentsche indianen” stilletjes via de tuin gegaan. In geen tijd stond de VGST in de Burght en was de vloer bezaaid met rode en blauwe strandballen, de trotse kleuren van de VGST. De bewoners probeerden hun waardigheid van zichzelf en de Brught overeind te halen door een monoloog te beginnen zonder eind. De andere groep VGST'ers had minder succes, maar zeker geen minder plezier.

Na korte onderhandelingen werd er geborreld in de Sociëteit van de GSVA. Na een fantastische speech van onze Praeses Am. Dubbink sr. werd er gebrald door de VGST terwijl de GSVA'ers van schrik zich als zeehonden terugtrokken in hun rookhok. Diep in de nacht vertrokken de busjes weer richting de prachtige zonsopgang die ons eraan herinnerde hoe prachtig de nacht was geweest!

VGSD ramt (op) de deuren

2011-08-31T00:00:00+02:00

Eindelijk, eindelijk was het zover. Na vele stille, vreedzame jaren hebben onze zusters uit Delft de moeite genomen om naar het land tussen de Dinkel en de Regge te trekken. Het werd een geweldige avond.

Zonder slag of stoot ging het echter niet. Na een tactische bespreking bij een geschikte, rustige locatie vonden de lokale bejaarde bewoners het al snel welletjes en belden de politie voor een auto-inbraak. Echter bleken de Twentse politiemannen net zo gastvrij als VGST’ers en wensten de Delfteriken succes met hun nachtelijk avontuur.

Er moet uren aan tactische voorbereiding aan voorafgegaan zijn om het eerste doelwit te bepalen, want het Lelietheater bedenkt men niet zomaar. Het door Utrechtse dames geprepareerde raampje werd over het hoofd gezien (of genegeerd) en Delft begon aan een slaapkamerdeur. Geheel volgens plan bleek later die avond.

Duidelijk niet gewend aan de scherpe tong van een vrouw werden ze echter niet binnengelaten. De oud-VGST’ster moest de burgermaatschappij dienen en koos voor haar nachtrust.

Gelukkig was het tweede team ongehoord op het balkon van de Petteflet terecht gekomen. Daar kon het plan verder uitgewerkt worden; deuren en dichte ramen eerst. Net als bij het Lelietheater lieten de pinnen van de scharnieren zich niet te gemakkelijk losmaken en moest er geramd worden. En hard ook, zodat alle bewoners van de Petteflet klaarwakker waren. Inclusief am. Rosier die van mening was dat de burgermaatschappij wel even kon wachten. Meneer de Praeses werd ingelicht en vele VGST’ers gebeld.

Ook hier riep een eerder gemolesteerd raampje om aandacht, letterlijk zelfs toen am. Pranger het raampje van een stem voorzag. Na uiteindelijk nog een aantal scharnierpinnen beroerd te hebben vonden de amicae amicique het welletjes. Ze kozen voor het raampje, waren binnen een halve minuut binnen en een stroom zusters vulde de woonkamer van de Petteflet, waar de koffie al klaarstond.

Al snel druppelde de eerste VGST’ers binnen en verplaatste het geheel zich naar de Kelderder. Daar kwam een weldaad aan hamburgers, vis en kip uit een Delftse auto en samen met het meegebrachte bier kon een geweldige borrel gehouden worden. Een afsluitende speech van de twee praesidae werd afgesloten met ondergronds brallen. Het gezang uit Delft klonk nog lang na; tweestemming en hard, daar kunnen wij in Twente nog wat van leren.

De VGSD was niet gekomen om lidbullen te brassen, amicae amicique te ontvoeren of onduidelijke eisen te stellen. Nee, ze kwamen om te borrelen, en de banden aan te halen. En dat is meer dan gelukt. Het was een fantastische nacht.

Verslag Zeilweekend

2011-07-11T00:00:00+02:00

Na het afsluitende weekend van vorige week, hadden elf leden van de VGST nog niet genoeg van alle activiteiten en vertrokken afgelopen weekend richting Heeg om te gaan zeilen. Tien van hen hadden al eerder gezeild, één niet. Na een lange (trein)reis kwamen we aan bij de haven van Heeg. Daar werden de 3 valkjes ingepakt, de boodschappen gehaald, patat en snacks gegeten en voor het laatst gebruik gemaakt van een heus toilet. Daarna werden de zeilen gehesen en vertrokken we richting een onbewoond eilandje, om daar de nacht door te brengen. De zeiltermen slingerden in het rond: fok aan! Fok los! Opkruisen! Klaar om te wenden? Klaar voor de gijp? Ree! Afvallen! Nou, u kunt er vanuit gaan dat dit niet allemaal even lief en rustig klinkt. Wel betekende dit, dat we zeker ervaren mensen bij ons hadden!Bij het onbewoonde eilandje aangekomen, werd er genoten van de nodige koffie, kruidenbitter en beerenburg. Een prachtig kampvuur werd verzorgd daar am. Dubbink sr. en amica Grimmerink. We konden pas naar bed toen de dikste boomstam van het eiland was opgebrand, rekent u er maar op dat dat laat was!

Dit laatste, in combinatie met een paar regenbuien, resulteerde dan ook in een érg luie zaterdagmorgen. Daar waar actievelingen al zeker 4 uur gezeild zouden hebben, vermaakten wij ons prima op de boot en het eiland. Rond een uur of 12 begon de zon te schijnen, en vaarden we uit richting Sneek. Onderweg hiernaartoe hebben we aangelegd bij een kade, vlakbij het Sneekermeer. Daar konden de benen even worden gestrekt en hebben we Chili con Carne gegeten, bereid op een gaspit en geserveerd vanuit een afwasteil. Bovendien was het gehakt op een mysterieuze manier verdwenen, maar ik kan u verzekeren dat Chili con Carne ook heerlijk smaakt met knakworstjes!

Zaterdagavond hebben we de bootjes aangelegd in de gracht van Sneek. Na de benen op vaste wal te hebben gezet, hebben we wat gedronken en gegeten in de binnenstad van Sneek. We besloten om in de gracht te blijven overnachten en richtten onze bootjes daarvoor in. Het getik van het stoplicht en het uitgaansverkeer negerende, dommelden we in slaap. Om 5.30 werd er echter alarm geslagen door am. Kant jr.: de lijnen waren door passanten losgemaakt en we dobberden middenop de gracht! Enkele sterke mannen pakten de peddels op en zorgden ervoor dat we weer rustig verder konden slapen, dit keer echt aan de kade.Zondagmorgen hebben we de CGKV van Sneek bezocht. Toen daar tijdens de afkondigingen al werd verteld dat we na de dienst konden blijven koffie drinken, ging er een zachte maar enthousiast gefluister door de kerkbank: verse koffie! We waren niet de enige zeilers en zeilsters in de kerk, de halve GRV was er ook. Inclusief am. Menninga natuurlijk!

Weer aangekomen bij de boot, hebben we de spullen ingepakt en zijn we teruggezeild naar de haven van Heeg. Nouja, gezeild… van de motor werd ook dankbaar gebruik gemaakt. Op het Gaastmeer hebben we nog even de zeilkunstjes getoond, maar toen we de donkere lucht achter ons constateerden, zijn we toch maar iets eerder dan gepland richting de haven teruggegaan. Daar hebben we de boten uitgeladen en schoongemaakt en mochten we, inclusief al onze betaalde borg (dus zonder schade!), vertrekken richting huis danwel thuis-thuis.

Al met al was het een heerlijk weekend, waarin we mochten genieten van het leven op 4 schommelende vierkante meters, de prachtige Friese natuur, een hoop zonneschijn en een gezellige groep mensen om ons heen!

Verslag Afsluitend Weekend

2011-07-08T00:00:00+02:00

Vrijdag 1 juli, de VGST reist weer eens af naar verre oorden. Dit keer wordt het eiland Ameland bezocht. Voor veel van ons Tukkers een onbekend en vreemd land. Maar het weer is mooi, de treinen rijden op tijd en de busreis is lang. Dat voordat men überhaupt op de veerboot zit. Met als uitzicht een fantastische zonsondergang kiest de VGST het ruime sop en komt aan in het pittoreske plaatsje Buren waar een boerderij is gehuurd. Het afsluitend weekend is weer begonnen!

Het weekend bood ook dit jaar veel vermaak. Traditionele strandwandelingen, een strandvuur met eigenlijk teveel wind, veel vlees, nog meer tosti's en uiteraard een barbecue stonden dit jaar wederom op de agenda. Het hele weekend werd er gevolleybald en de tafelvoetbaltafel was nauwelijks een moment ongebruikt.

Op zondag werd de kerk bezocht, stranden bewandeld en spelletjes bespeeld. Veel te veel soep gemaakt en al het vlees in één keer opgemaakt. Daarna was dit weekend ten einde en werd er op zondagavond en maandagochtend afgereisd naar Enschede en alle aanwezigen waren voldaan.