Afgelopen 13 februari was het tijd voor de achtste editie van de State of the Union, de avond vol van gezelligheid, vermaak, kleinkunst en cabaret. Deze keer zaten we weer voor het eerst in zes jaar in een echt theater! Toen om 19:30 de deuren opengingen stroomden de ouders, reünisten, vrienden en VGST’ers langzaam binnen om een heerlijk bakje koffie te krijgen die eigenlijk net te slap was.

Toen iedereen in de zaal had plaatsgenomen kon de avond echt van start gaan. Onder spectaculaire muziek bestegen de presentatoren, amici Buitenhuis en Volk het podium. De praeses mocht het podium betreden om de avond op christelijke wijze te openen, waarna onze kroniekschrijver, amice Velthuis, mocht beginnen. Op speelse wijze liep amice Velthuis een deel van de kronieken door en probeerde op basis van de geschiedenis de toekomst van de vereniging te voorspellen. Na deze humoristische act, was het tijd voor de kleinkunst waarvoor iedereen was gekomen: het sjaarscabaret. Met scherpzinnige vragen, energieke wachtmuziek en goed doordachte grappen kregen ze het publiek, tegen verwachting in, aan het lachen. Na dit magnifieke optreden was de beurt aan de volgende groep die zich geheel vrijwillig had aangemeld: De senaat. Dit toneelstuk, of beter gezegd: deze klucht, zorgde ervoor dat het publiek, op het lachen tussendoor na, muisstil werd om zo alles te aanschouwen. De senaat mag dan ook zeker met gepaste trots terugkijken op dit blijspel wat van een ander niveau was.


Doordat de presentatoren alles komische wijze aan elkaar wisten te praten, vloog de eerste helft van het programma voorbij. Aan grappen ten koste van de senaatsauto geen gebrek! Tijdens de pauze kon iedereen, deze keer wel, genieten van een smakelijk bakkie pleur. Of het door de cafeïne kwam of de spanning weten we niet, maar in elk geval stond de $pon$ te trillen om aan hun act te beginnen. Nadat de $pon$ iedereen kostelijk vermaakt had, was het tijd voor de volgende act. Amice Middag, de man, de mythe, de malloot, had wederom een grondig onderzoek gedaan. Waar hij de vorige keer het fenomeen ‘vrouwen’ had onderzocht, had hij deze keer gekeken naar de banden van zijn senaatsmaatjes met de Verenigde Staten.

De Book Bitches zag deze avond haar uitgelezen kans om te vertellen waar ze voor stond. Door tactisch gebruik te maken van interactieve spelelementen, gaan ze de boeken in als een act om niet snel te vergeten.

Behalve oppervlakkige humor werden er ook serieuze onderwerpen besproken. Zo kaarten de presentatoren en amice Van den Berg de teloorgang van de intellectualiteit aan. Om tegen te gaan dat men het verenigingslied lichtzinnig zou brallen, hadden de amici het vereniginslied hertaald. Tot slot was het de beurt aan een aantal reünisten die een smartlap over het zware burgerleven ten gehore brachten.

Nadat alle kleinkunstenaren waren bedankt met een hartelijk applaus en een stoffelijk blijk van waardering werd traditiegetrouw het verenigingslied ingezet. Terwijl de zoete braltonen van het verenigingslied nog nagalmden, vertrok men naar Speciaalbiercafé de Vluchte om daar de rauwe keeltjes te temmen. Onder het genot van een drankje herhaalde men de goeie grappen die waren langsgekomen en konden de ouderejaars aan de jongerejaars uitleggen waarom postoverschrijding op de constitutieborrel zo grappig is. Kortom, een zeer geslaagde avond!